SB-575 N06200 i S30408 Ⅲ to materiały o strukturze austenitycznej. Ze względu na brak wydajności w firmie płyt kompozytowych z podobnego materiału, do produkcji próbnej użyto tej samej partii płyt kompozytowych o tym samym numerze pieca. Zgodnie z przebiegiem procesu najpierw wyprodukowano panel testowy o wymiarach (6+45) mm × 920 mm × 920 mm w celu walidacji procesu pierwszej sztuki.
Zgodnie z art. 5.4.3 normy NB/T 47013.3: „Sonda do wykrywania wad płyty kompozytowej powinna wykorzystywać sondę o częstotliwości 2-5 MHz, a efektywna średnica chipa sondy powinna wynosić od Φ 10 ~ 25 mm. Niniejsze rozporządzenie jest uzasadnione w przypadku płyt kompozytowych wykonanych ze zwykłej stali węglowej jako podłoża, a wyniki badań są również wiarygodne, jednakże materiałem okładziny płyty kompozytowej w tej partii jest stop niklu SB-575 N06200, a podłożem jest S30408. Ⅲ odkuwka ze stali austenitycznej o dużej grubości. Dlatego też sondę należy dobrać biorąc pod uwagę odkuwkę ze stali austenitycznej. Zgodnie z art. 5.7.3.1 normy NB/T 47013.3 „sondy o częstotliwości nominalnej {{17}. },5 MHz”.
Istnieje znacząca różnica w doborze częstotliwości sondy pomiędzy dwoma rozdziałami normy. Chociaż sondy wysokiej częstotliwości mają mniejsze szerokości impulsów, zmniejszone kąty półdyfuzji, lepszą kierunkowość wiązki, bardziej skoncentrowaną energię i lepszą rozdzielczość, podczas wykrywania grubości austenitu tłumienie materiału znacznie wzrasta. Tłumienie jest ściśle związane z rozpraszaniem i zależy od częstotliwości. Fale ultradźwiękowe o niskiej częstotliwości z większym prawdopodobieństwem przenikają przez materiał, a tłumienie maleje wraz z niższą częstotliwością w porównaniu z wyższą częstotliwością. Sondy o niskiej częstotliwości są korzystne w zwiększaniu i rozszerzaniu ścieżki dźwiękowej do wykrywania, ale istnieje również możliwość przeoczenia pojedynczych defektów o małej średnicy. Dlatego zdecydowano się na użycie do weryfikacji prostej sondy monokrystalicznej 2,5 MHz Φ 20 mm, która może spełnić wymagania dotyczące doboru sondy zarówno w standardach wykrywania odkuwki płyty kompozytowej, jak i austenitycznej stali nierdzewnej.
Po weryfikacji kompozytu wybuchowego za pomocą prostej sondy monokrystalicznej 2,5 MHz Φ 20 mm, wybrano to samo położenie punktu odniesienia, co przed wyborem kompozytu, a do wykrywania płytki kompozytowej zastosowano ten sam defektoskop ultradźwiękowy i sondę. Wykonaj 100% skanowanie, aby wykryć stan wiązania podłoża i okładziny, jednocześnie mierząc spadek fali dolnej. Powierzchnią wykrywania jest strona okładziny. Umieść sondę w całkowicie połączonej części płytki kompozytowej, wyreguluj wysokość pierwszego dolnego echa na 80% pełnej skali ekranu oscyloskopu i użyj jej jako czułości odniesienia do przeprowadzenia testów ultradźwiękowych na płytce. Wyniki nie wykazały żadnych niezwiązanych wad, a fale przydenne w niektórych obszarach uległy znacznemu zmniejszeniu lub nawet zniknęły. W obszarach, w których fala dolna maleje i zanika, należy wyregulować wzmocnienie, aby zwiększyć amplitudę fali dolnej do wysokości równej czułości odniesienia, tak aby nie zaobserwowano odbicia sygnału defektu. Dodanie wykrywania ukośnej sondy nie spowodowało odbicia fali defektu. Za granicę przyjmuje się punkt środkowy sondy, gdy dolna fala wzrasta do 40% pełnego ekranu oscyloskopu, jak pokazano na zacieniowaniu; Wyniki uzyskane w badaniach od strony podłoża są równoważne z wynikami uzyskanymi w badaniach od strony powłoki.
Wybierz tę samą pozycję punktu odniesienia, co przed kompozytem i zanotuj spadek amplitudy pierwszej dolnej fali echa i fali czułości odniesienia w każdym obszarze testowym płyty kompozytowej o wymiarach 50 mm × 50 mm. Spadek fali dolnej całej płyty wynosi -37~-1 dB, co stanowi wzrost o 0-3 dB w porównaniu ze spadkiem przed kompozytem wybuchowym. Zatem wpływ kompozytu wybuchowego na spadek fali dennej nie jest znaczący. Ponieważ spadek fali dennej jest jednym ze wskaźników oceny jakości odkuwek, stanowi on odrębny wskaźnik jakości do oceny właściwości materiału.
